کسی که دیگر نیست

مرز رویاها و واقعیت کجاست ؟

***

وقتی فیلم لالالند آوازه اش دهان به دهان چرخید و جایزه ها را درو کرد ، همان موقع آلبوم صوتی آهنگ های ین فیلم موزیکال را گوش دادم اما گوش هایم به تنهایی رسالت را تمام نکرد ...

فیلم خوبی بود . گاهی فکر می کنم همه ی انچه که می گویند و به تصویر می کشند را خوب می دانم حتی اگر تجربه اش نکرده باشم حتی اگر در فرمی تازه و نو قرار باشد اتفاق بیافتد . در مورد فیلم لالا لند هم همینجور بود . اینکه همیشه کسی نمی آید . اینکه همیشه رویا راه خودش را می رود و واقعیت راه خودش را ...

شاید آن لحظه که پشت سازم می نشینم ، آن لحظه که ذهن وظیفه ی آفریدگاری خویش را به تمامی ایفا می کند ، آن لحظه که غرق می کند مرا در خویش و مرز مفاهیم متناقض از هم دریده می شود و مرز میان واقعیت و رویا کمرنگ می شود ، شاید درست در همان لحظه ...

«شهر ستارهها، آیا فقط داری برای من میدرخشی؟»