و اجازه می دهی که خاک مرده به همه جا پاشیده شود .
از گذشته گرفته تا مکان و زمان و آدم ها ...
آری تا مرگ پیش نیاید ، زایشی نیز رخ نخواهد افتاد .
نه از مرگ می ترسم و نه از تولدی دوباره . مرگ و تولدی خودخواسته ، با آگاهی و در مسیر رشد . کوتاه و موجز ، رشد یافته و بالغ .
برچسب:
نویسنده: پرنیا عباسیان
تاريخ: جمعه
22 ارديبهشت
1396 ساعت: 4:28